Mug

Ik heb kerels gezien van twee meter lang en een meter breed, die voor de duivel niet benauwd waren. Beulen die een os met een hengst zouden kunnen vellen. Binken die als gladiatoren geen verkeerd figuur zouden slaan, maar die toch allen de wanhoop rond de puppillen kregen bij het geluid van dat ene kleine, miezerige, vervelend levend wezentje: de mug. En wij hoeven ons daarover niet te vermaken, want ik begrijp ze volledig. Zoals ik ook begrijp dat veel mensen vinden dat de mug een slechte uitvinding is geweest. Want zo’n beest dient immers tot niets anders dan ergernis, en veel meer dan steken en hardwerkende mensen uit hun slaap houden kan het niet. Het zijn nog lafaards ook, trouwens. Overdag vliegen ze met een boogje om je heen, maar ’s nachts... ’s Nachts voelen ze zich heel wat. Vol bravoure proberen ze dan ineens tot je door te dringen. Kom daar eerder mee, zou ik zeggen. Ik heb me wel eens afgevraagd, als ik ’s ochtends wakker werd met enige ledematen vol muggenbulten, slaapt een mug wel eens? Zo ja, van hoe laat tot hoe laat? Is het een idee om dezelfde tijden als zo’n vliegend misbaksel aan te nemen? Maar goed, ik ga me nu kwaad zitten maken, wat niet de bedoeling is.
Nu zijn er verschillende technieken om zo’n mug duidelijk te maken dat je niet op zijn aanwezigheid zit te wachten. Natuurlijk zijn daar de chemische oplossingen. We hoeven maar een knop in te drukken en de mug valt na enig hoofdschudden pardoes neer. En welke we beslist ook niet mogen vergeten is de brute variant, beter bekend als: de klap. Een groot voordeel van de klap is dat deze kan worden uitgevoerd met zo’n beetje alles wat ons voor handen komt. Vanzelfsprekend kunnen wij hierbij niet lukraak te werk gaan. Want de keuze van het voorwerp is vaak bepalend voor het succes van de aanval. Zo zou je een mug kunnen aanvallen met een bureaulade, maar de kans van slagen is bij deze actie nihil. De mug zou naar alle waarschijnlijkheid op snelheid weten te ontkomen. Ook is enige voorzichtigheid gewenst wat betreft de omgeving, anders bent u met een beetje pech aan het einde van een zomer toe aan een nieuwe inboedel. Nee, de klap dient uitgevoerd te worden met iets dat een snelle beweging mogelijk maakt, de naaste omgeving van het serpent intact laat, en het mispunt toch plet. Want laten we duidelijk zijn dat het met de techniek van de klap maar om een ding draait en dat is pletten.
Een groot voorstander van het pletten is onze vriend Koop. Hij gebruikt meestal een krant. Eerst had onze kameraad de gewoonte muggen te bespuiten met de haarlak van zijn moeder, zodat ze niet doodgaan maar met gespreide vleugels zo het raam weer uitglijden. Na die ene keer echter waarbij zijn zuster met een sigaret de kamer binnenkwam en hij per ongeluk haar richting op spoot, waardoor een steekvlam ontstond en het arme kind zes jaar moeilijk met haar ogen heeft kunnen knipperen, bezigt hij nog slechts de klap. Ik moet hierbij overigens opmerken dat het beter is dat deze techniek uitgevoerd wordt door volwassenen. Voor minderjarigen kan het namelijk gevaarlijk aflopen. Zo stond Koop eens op een late zomeravond bij mij voor de deur, en vroeg mij om hulp.
“Ik ben vanavond op mijn kamer geweest, en heb denk ik de lichtschakelaar per ongeluk aangeraakt. Nu heeft het licht de hele avond geschenen, terwijl het raam nog openstond. Kun je misschien even helpen, ik heb mijn hele slaapkamer vol muggen.”
Daar aangekomen gaf hij mij een krant, nam er zelf ook een, en begon iedere mug die op zijn netvlies kwam, plat te slaan. En het waren er een paar kan ik u melden, even waande ik mij in de bossen van Kongo, maar zonder vragen te stellen hielp ik hem mee, om pas na een half uur te stoppen. Er vlogen er nog een paar rond, maar daar redde onze kameraad zichzelf wel mee. We hadden het nog even over het reliëf dat nu de muren en het plafond sierde, en ik ging.
Dat het gevaarlijk kan zijn voor een minderjarige bleek een kwartiertje later, toen Koop bij ons voor de ramen langs rende. Op de huid gezeten door zijn vader die hem, waarschijnlijk met dezelfde krant, driftig om de oren sloeg. En ik kan mij vergissen, maar dat zag er voor Koop niet geheel ongevaarlijk uit.